( مسأله 1947 ) : اگر كسى پس از غروب شب عيد فطر بميرد ، بايد فطره أو وعائله اش را از مال أو بدهند . مصرف زكات فطره ( مسأله 1948 ) : احتياط واجب آن است كه زكات فطره را به فقير شيعه دوازده امامي بدهند . ( مسأله 1949 ) : اگر طفل شيعه اى فقير باشد ، مكلف مىتواند فطره را به مصرف أو برساند ، يا به واسطه دادن به ولى أو ، ملك طفل نمايد . ( مسأله 1950 ) : فقيرى كه فطره به أو مىدهند لازم نيست عادل باشد ، ولى فطره دادن به شرابخوار جايز نيست ، واحتياط واجب آن است كه به بي نماز وكسى كه آشكارا معصيت مىكند فطره ندهند . ( مسأله 1951 ) : به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مىكند نبايد فطره داد . ( مسأله 1952 ) : احتياط لازم آن است كه به يك فقير كمتر از يك صاع كه تقريبا سه كيلو است فطره ندهند ، ولى اگر بيشتر از يك صاع تا حدى كه از مخارج سالش بيشتر نباشد بدهند ، اشكال ندارد . ( مسأله 1953 ) : اگر از جنسي كه قيمتش دو برابر قيمت معمولى آن است مثلا از گندمى كه دو برابر قيمت گندم معمولى است ، نصف صاع بدهد كافى نيست ، بلكه اگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد كافى نيست . ( مسأله 1954 ) : مكلف نمىتواند نصف صاع را از يك جنس - مانند گندم - ونصف ديگر را از جنس ديگر - مانند جو - بدهد ، واگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد كافى نيست . ( مسأله 1955 ) : مستحب است در دادن زكات فطره ، خويشان فقير خود را بر ديگران مقدم دارد وپس از آن همسايگان فقير ، سپس أهل علم فقير را ، ولى اگر ديگران از جهتي برترى داشته باشند ، مستحب است آنها را مقدم بدارد .